Nasza Miłość Zmienia Świat i Nasze Serca Przepełnia #201

Trwać w miejscu i jednocześnie iść dalej.
Przebywając w zgiełku i spokoju w sercu.
Pragniemy tego wszyscy bezlitośnie teraz.
Szukamy w sobie samych i w świece Ciebie.
Jesteś tam, ja to wiem. Szukam Cię, a Ty mnie.
Byśmy odnaleźli nawzajem w sobie miłość,
abyśmy trwać w niej mogli po kres dni Naszych.
Dlatego do Ciebie wciąż piszę i wypatruję,
namiętnie wodząc wzrokiem w bezkresie.
Daremnie łudząc się, że odnajdę Ciebie,
tracąc nadzieję i oczekując niemożliwego;
gdyż to Ty mnie odnajdujesz bezszelestnie;
wypełniając Miłością moje puste Serce,
Tak bardzo spragnione w rozpaczy i trwodze;
Swego natchnienia i wzajemnego dopełnienia.
Jam tu jest, a Ty jesteś tam. Nie zmienię tego,
lecz jedno wiem; nie stracę Cię, gdyż już wiem,
że w Sercu Mym na zawsze Cię Mam po wieki.
Gdybyś mogła to zrozumieć jak w lodowatej rzece,
płynąć może gorący strumień i oceanu dosięgnąć;
zarówno dna jak i krańców brzegów wszelkich.
Przepłynąć przez każdy zakamarek Ziemi;
polecieć do granic Wszechświata w Mych Myślach.
Wniknąć w każdą komórkę żyjących istot,
aby narodzić się na nowo w nieskończoność trwać,
utrzymując poprzez Boską Życiodajną Energię
Miłości i Wzniosłości dosięgając granic poznania.
Tam byś mnie mogła znaleźć i przygarnąć do Serca
Swego do mnie przywiązania i nienamacalnego
w Swym Jestestwie Stworzenia Bytu Wszelkiego Bytu;
Wszelkiej Świadomości i Wszelkiej Jedności;
Wszystkich ze Wszystkimi, byśmy byli jako Jednością;
Jako Wszyscy Ludzie w Pokoju i z Miłością w Sercach.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 19 styczeń 2019 roku; 00:10 – 00:33.

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Moja Książka z Wierszami: https://ridero.eu/pl/books/wierszekrzysztofszufla
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Szept Przebaczenia i Zaufania #200

Mroczna noc, cichy szept, niósł się w mej pamięci.
Pełen łez, żalu i utraty tchu, co odebrał życia chęci.
Odlatują me ostatnie marzenia w mroku dal odmęty.
Zatraca się możliwość ich spełnienia i odnalezienia,
rozwiązania pełni, w zakamarkach ukrytych tajemnic,
gdzie mój świat utworzyłem od podstaw na nowo!!!
Nie wpuszczam tam nikogo i zamykam się prędko,
przed całym światem ukrywając i nie wychodząc.
W obawie przed zranieniem i odrzuceniem bolesnym,
Mego Serca co szepce po nocach tu w łkaniu ze łzami.
Każdy ma takie trudne chwile w życiu i trwa w cierpieniu.
Pragnie się ukryć i nie wychylać w braku zaufania,
przestraszony świata, co odtrącał go zbyt często.
Okrutną karą zatracenie sobie wybrać samemu,
ku chwale niosącej się w mroku i zrozumieniu,
że życie trwa i nie zatrzymie się słońce beze mnie.
Więc nie warto się nadal już ukrywać i dąsać.
Czym prędzej zaprzestać braku działania.
Odchodzę od dawnych niezdrowych nawyków,
od braku rozwagi i strachu przed zaufaniem,
od lęku przed odtrąceniem i cierpieniem.
Wszakże nie każdy ma w sercu dobroć,
świadomie i szuka wpierw drogi do celu.
By po mileniach zrozumieć w końcu jedno.
Jestem z Miłości i dla Miłości Stworzony,
by Kochać i Miłość Dawać, a nie brać.
Oczekując na Dar Miłości jedynie?
Z siebie nic nie dając nikomu, nie ufając?
Zatracamy się w Mroku i Ciemności,
w wiecznym cierpieniu się utrwalamy.
Wyjdźmy ze Swą Miłością i Zaufaniem do ludzi.
Straciłem wiarę lecz ją odzyskałem w Was Kochani.
Obok jednak stałaś zawsze Ty – Moja Ukochana ❤

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 10 grudnia 2017 roku; 12:10 – 12:15; 26 grudnia 2017 roku; 2:00 – 2:35.

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Moja Książka z Wierszami: https://ridero.eu/pl/books/wierszekrzysztofszufla
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Pokochaj Wszechświat, jako i ja Kocham #199

Słońca blask roztapia każdą zastygłą łzę,
w mym opacznym rozumieniu świata;
poprzez świadome spojrzenie w faktach,
ku prawdzie i przekonaniu o bezstronności.
Oplecione rozmytym pragnieniem o szczęściu,
radosnym życiu gromkich śmiechów wnucząt,
marzenia prysną z biegiem czasu i niepowodzeń.
Przeistoczone w introspekcyjną analogię bytu,
co uwiecznia mnie w ekspresyjnym monologu,
niczym prokreacji myśli mych nie fizycznej,
a intelektualnej interakcji twórczej wendetty,
przeto i preukierunowawczej od zalążka,
ku praświadomej entroplii, jaką przekazuję;
Wam oto Świadkom Mego Istnienia – Tu i Teraz.
Zastygam w wymownym milczeniu duszy;
w świadomym i ukierunkowanym celu istnienia,
co falą nośną po wszechświecie się rozprzestrzenia.
Ujednoliconą w Miłości i powielaniu woli harmonii,
woli przejścia procesów życia ku ukierunkowanej,
ku Oświeceniu i Zrozumieniu, bez zrozpaczenia,
co nie opacznie samotnością się zwie niepojętną.
W tym cichym z łzą w oku spojrzeniu mym na Was,
kryje się ma szczera i szczodra intencja dobra,
dla życia poszanowania i wszechświata zrozumienia,
w Waszym Umyśle spostrzeżenia i dojrzenia;
co jest odwieczną prawidłowością i nieodzowną,
żeśmy są wszyscy jak jeden dziećmi boskimi.
Odkrywam co słowa te znaczą wewnątrz na nowo,
twierdząc jednoznacznie, iż wszelką istotę żywą,
nieodzownie i bezgranicznie, jak i bezwarunkowo;
Kocham i Szanuję – Współczującą troską otulam,
z Całego Mego Serca, Umysłu i Ciała, jakim jest
cały Wszechświat we mnie i wokół Wibracją Miłości.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 25 listopada 2017 roku; od 01:25 – 02:00

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Moja Książka z Wierszami: https://ridero.eu/pl/books/wierszekrzysztofszufla
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

 

W ułamku sekundy całe życie #198

Wewnątrz ciemnego boru czai się w strachu,
opada z sił i oplatają go pnącza z zewsząd.
Macki lęku przed samotnością oplatają mózg,
paraliżując w działaniu i do czynów przejścia.
Trzaskające niczym w mroźną zimową noc,
wewnątrz konarów płuca ziemi zamierają,
w bezdechu w oczekiwaniu wiosny przyjęcia.
Niemierzalny potencjał zgromadzony w uścisku
zimowego chłodu i odmętu izolacji narasta,
do granic co bezlitośnie z surowością miażdży,
najbardziej zatwardziałe egocentryczne
zakodowania w przynależności zatrważającej
woli miłości nagromadzania i o nią zabiegania.
Gubiąc się w modlitwie duszy zrozpaczonej,
w blasku księżyca wsłuchując się szept cichy;
co mówi ledwo słyszalnym powiewem wiatru:
Nie trać wiary w siebie – jesteś teraz w niebie.
Otrząsnąwszy się z czaru niepoznanego,
docierasz do jestestwa mego, co bezcenne.
Mego, Twego – to znaczenia bez różnic,
bo jedność w wielości i wszelakości istnieje.
Zdaje się być innym, odrębnym bytem każdy,
z osobna i razem z perspektywy się przeistacza;
lecz jest od zawsze niepojętą zagadką bytu.
Jest jednością Iskry Istnienia i Stworzenia.
Gdzie smutku, żalu i samotności nie ma,
czy też jest poszukiwanie odpowiedzi i wiedzy;
jak odnaleźć szczęście, miłość i radość w sercu.
Nie w świecie, nie w bliskości kochających,
lecz we Wnętrzu Siebie i Duchowym Sercu;
co Jednością jest z Wszechistnieniem.
Umykają lata, co zatrzymać pragniemy.
Żyjmy Chwilą Tu i Teraz i Boga Uwielbieniem.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 24 listopada 2017 roku; od 23:25 – 23:55

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Moja Książka z Wierszami: https://ridero.eu/pl/books/wierszekrzysztofszufla
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Kocham Was Bezgranicznie Wszystkich #197

Kocham Was Wszystkich za to, że jesteście,
czy to z uśmiechem na ustach, czy z łzą w oku;
nie odtrącę Was nigdy, gdyż bliscy memu sercu
jesteście niezależnie od tego, co o mnie sądzić
zechcecie to jedno właśnie wiedzcieć – Tu Jestem.
Jestem tu dla Was, by iskrą się stać ku światłości,
byście zapoczątkować mogli własny proces zmian,
w Was ku świadomości czystej i wyniosą w miłości.
Uczucie to Wszechistnienia od jednej myśli i błysku,
ku nieograniczonej potędze zjednoczenia umysłów
nieskończonej różnorodności i wszelkiego bytu;
rozprzestrzenia się od w Sercu Miłości Naszym
ziarnie zasianym, co nie kiełkuje, lecz w chwili
staje się świadomością nieodzowną połączenia
z wszechświatem całym i wibracją wszechświata;
żywą i dającą życie, naszą i niczyją, bo wszechdostępną;
nieskalaną i najczystszą miłością, jaką matka dziecko
swe otacza z troską, nadzieją i płomiennym żarem,
co daje zastrzyk energii, ku przeistoczeniu się.
Odnajdujemy w łzach i cierpieniu, w tęsknocie
te żarliwe i przeistaczające nas ścieżki życia,
co wszelaką mogą obrać wedle woli naszej przyczynę,
jak i kierunkek, czy też drogę ostateczną ku celu;
jakim jest jedynie Nasza Pełna Samoświadomość;
jasno określonego celu kierowania się ku Oświeceniu.
Byśmy się wsłuchali w Swe Serce i zobaczyć mogli
cały wszechświat w tym ziarenku piasku, jakim jesteśmy
w ogromie kosmicznego bezkresu i zrozumieli, iż to my
jesteśmy całym otaczającym Nas Wszechświatem.
Jesteśmy całym Istnieniem, jakie było, jest i będzie;
zaprawdę nie ma świętości, lecz czysty byt Nasz
z każdą żyjącą Istotą bezpośrednio połączeni od zawsze,
na zawsze poprzez Czystą Świadomość, Miłość i Jestestwo.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 11 listopada 2017 roku; od 03:55 – 04:25

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Moja Książka z Wierszami: https://ridero.eu/pl/books/wierszekrzysztofszufla
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Istnienie Przejawia się Wewnątrz Nas #196

Życie w swym blasku manifestuje ekspresję przejawiania,
poprzez wiatr i kroplę deszczu, jak i żar wnętrza Ziemi.
W ludzkim staje się ciągiem zdarzeń, odczuć i reakcji na nie.
Poukładany i zgrabny zarazem styl przeobrażania się,
opleciony w surowych zasad przestrzeganiem moralności,
bezwzględnie zaprzeczeniem siebie bez miłości w sercu
stać się może i więzieniem dla wolnej woli i ku boskości
drodze przeto obranej dla życia naszego co święte jest.
Przemijanie w obrębie marzeń i realizacji dla zrozumienia,
ducha przygody, jak i nauki przyjmowania darów stworzenia.
Ogrom Mej mocy ku ujednoliconej wspólnocie świadomości,
z Wnętrza pochodzi jednocześnie jak częścią wszechświata,
staje się z każdym Mym oddechem i myślą przemykającą;
utworzoną w ukierunkowanym celu na rzecz zrozumienia
wszechogarniającego mnie wszechistnienia świadomości.
W drodze kierunku losu z wolną wolą kroczymy nie związani,
swymi nawykami, pożądaniami gromadzenia w wokół Nas;
co niby trwałe i niezniszczalne w skalnych murach nawet;
a ulotnie i nic nieznaczące i w pył się obracające natychmiast
poprzez czas odwieczny uwiarygadniający nam jedną prawdę.
Nasza Świadomość Wieczną i Niezatracalną po kres czasu;
bez początku i bez końca jednakże niezapomnianą w Nas
samych istniejących od zawsze i po bezkres upływu czasu.
Przeto Wszelkiej Świadomości Stworzonej i Wibracji Życia
Wszechświata i Świadomości Jego Bezgranicznej, zatem
i Nas w Ukierunkowanej ku Życiu Istocie Nieśmiertelnych
Tworzy z percepcją na byt istniejący poprzez uświadomiony,
niezłomny i nieograniczony, jak i bezkresny zwrot Ja Jestem.
Choćby aspekt niezrozumiały miał mieć w Swym Jestestwie
byt istnienia Mnie i Wszechświadomego Żywego Wszechświatu;
jest On i to bezpodstwawnie Najwyższą Świadomą Istotą;
zawsze z Nami złączony nierozerwalnie przepływem Życia
Świadomego i Boskiego w każdym z Nas i Urealnionym.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 14 października 2017 roku; od 22:55 – 23:45

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

 

Życie Każdego Człowieka Jest Święte #195

Biegnę przez życie, nie spoglądając za siebie;
pozostawiając ludzi bez możliwości uronienia łez,
nad swym losem i emocjonalnym stanem skupienia,
gdzie żyję tu i teraz pełnią w świadomość Was we mnie.
Odnajduje się ciszy, szepnie i plusku uronionych łez,
by było lżej wszystkim smutnym w duszy i zranionym;
przez zapomnienie w zgiełku świata za dnia słonecznego,
jak i ciemną nocą, w sennym odmęcie niespełnionych
nigdy marzeń, zagubionych celów i w osamotnieniu.
Odnajduję wnet tu Ciebie Boska Iskro w Mym Sercu;
co dajesz mi kolejne tchnienie możliwość złapać.
Rozświetlasz pusty, zimny i ciemny korytarz losu,
skierowany ku szczytnym ideałom i realizacji siebie.
Bądź w Mym Sercu i świeć jasnym blaskiem,
myśli czystej intencji skierowanej, w Boskiej inicjatywie
stworzenia i wszelkim ludziom uzwierciedlenia,
Mocy Miłości Czystej i Nieskażonej tak powszechnej,
tak ujednoliconej, ku szacunku i prawości człeka,
poszanowania wolnej nieprzymuszonej woli i zrozumienia;
oczywistej Prawdy, że Miłość jest Wszędzie i w każdym z Nas.
Istnieje ponad wszelkimi Innymi Prawdami i jest Kreacją;
Stworzeniem Wszechróżnorodnego Życia i Świadomość.
Jam jest Miłością Boską, jak i każdy z ludzi Nią Jest Przeto;
nie ma wyższej prawdy ponad istnieniem Boskiej Woli,
Iskry Życia i Kreacji w Każdym z Nas Ludzi na Ziemi
i w Nieboskłonach jesteśmy sobie równi i połączeni;
nierozerwanymi więzami życia i Wibracji Wszechświata.
W tej Boskiej Harmonii co błędnie bezwiednie chaosem zwiemy,
Istnieje Prawda, iż Życie jest Miłowaniem drugiego człowieka,
bezgranicznie i całym sobą, jak i własnego i wszelkiego życia.
Świętym jest bowiem każdy oddech, jaki nabieramy.
Świętym jest każdy łyk wody, jak i posiłek, jaki przyjmujemy.
Forma jest nieskończona jego, jak i życia ludzkiego jest Święta.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy i Vlogów;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Dedykuję wiersz wszystkim Moim czytelnikom teraźniejszym, jak i przyszłym, by oznajmić Wam mą Wolę Serca i Miłowania każdego otaczającego mnie Człowieka. Każdy bowiem człowiek, jak i jego życie jest Święte i Boskie. Każdy Człowiek jest Miłością i Boską Iskrą, Boskiem Stworzeniem i Jest Przeto Świętym. Uszanujmy Życie Własne i Innych – Własną w Sercu do Wszystkich Miłością.

Napisałem; 1 października 2017 roku; od 23:39 – 00:15

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Wielkość Naszego Społeczeństwa Sercem Mierzona #194

Wyjące srogo na wietrze kominy, dymiące zieją ogniem.
Oddechu zaniechaj weń spoglądając głębinę spustoszenia.
Symbolizm przepływający od pokuty za czyny do uczynku,
spowitego nieracjonalnym działaniem oplata Nasze losy.
Czymże byłby wstecznie płynący czas w Wielkim Kolapsie.
Zdarzenia już wszelkie nastały, więc skutki jak i przyczyny
zrozumienie od podszewki i jedynym paradoksem istniejącym
oczywisty brak możliwości zmiany jakiegokolwiek zdarzenia.
Postrzeganie w przeszłość i zaistnienie multiwymiarowych
rozgałęzień i możliwość zaistnienia wszelkich możliwości,
co raduje i smuci zarazem jest wolną wolą człowieka.
Artyzm w działaniu tu i ówdzie nie jest przyczyną a skutkiem.
Możemy więcej zdziałać, a niżeli czujemy się skłonni na rzecz
dobra ludzkości poświęcić w Naszym działaniu bezpowrotnie
zatraconych decyzji, na rzecz własnej ambicji, korzyści i dobra.
Nieocenionym w realizacji i poświęconym wyższemu jestestwu,
tu przynależni do światłych motywów i celów stworzeni zostaliśmy.
Poświęceni ku dobru ogólnemu, co czyni ludzi światłymi w oczach
pokoleń całych przyszłych, narodzeniu ku czynieniu oczywistego,
bynajmniej tak skrywanego i unikanego przez kultury ludzkie świata.
Nie cel i środki uświęcają własne działania na tym świecie jednostek,
a potrzeby przyszłe ludzkości zauważane obecnie i realizowane;
z zamysłem o jednostce w społeczeństwie w równości żyjącym.
Uświadomienie sobie bytu i jestestwa na porządku dziennym,
Człowieka w rozumieniu istota żyjąca i czująca, a nie siła robocza,
dać może jedynie możliwość zaistnienia w szerszym rozumieniu;
Światowej i Zglobalizowanej Społeczności Ziemian Żyjących Pokojowo.
Nie celem naszym bytowanie lecz istnienie i rozwijanie się ku
Świetlanej przyszłości, w której każda osoba, każdy człowiek;
Potrzebnym i wartościowym w zglobalizowanym społeczeństwie;
a nie traktowany jako masowo pojęta jednostka produkcyjna,
zarządzająca i konsumpcyjna zarazem, ujednolicona i spłycona.
Żyjmy Pełnią Życia Tu i Teraz, w Pokoju Międzyludzkim i z Sercem.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy i Vlogów;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Wiersz ten dedykuje każdemu człowiekowi na Ziemi i w przestworzach jak i komicznych otchłaniach. Tym wszystkim marzycielom, którzy są wyśmiewani; a w rezultacie zmieniają patrząc w dłużej perspektywie czasu świat na lepsze wystrzeliwują jako świat w pojęciu rozumienia, postrzegania i rozwoju świadomości o milenia całe. Dziękuję Wam o Wielcy Marzyciele.

Napisałem; 5 sierpnia 2017 roku; od 16:30 – 17:20

Czytaj moje wiersze na: http://www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: http://www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Natchnienie Me we Mnie do Życia Promienieje #193

Płomienie i żar namiętności przyćmiewać pomaga jedynie smutek.
Rozgoryczenie potrafi zatruć najpiękniejsze chwile, jak i uczucie.
Stworzona no pozór prosta przypadkowa w okamgnieniu szansa,
na wielką zmianę życiową i nową linię życiową dla dwojga ludzi,
tak misternie opleciona pajęczyną tajemnic zaistnienia zdarzenia;
odnajduje się tu nie los, ani przypadek splecionych ze sobą marzeń.
Okiełznaną w milczeniu, w trosce objęć czasu zdradzieckiego łez,
co przepełnia w sercach wraz z upływem w fontannie życia mego lat.
Przypomina o sobie i daje znać szeptem liści, łaskotaniem traw;
co po gołych stopach za dzieciństwa wprawiał w nastrój zabaw czar.
To już teraz połysk łysiejącego czoła i kropel deszczu daje cieknącego,
w sercu z małych trosk co w do nieudźwignięcia wyrastają obowiązków.
Wije się krętą wstęgą bujnie dziką fauną porośniętą zboczu urwiska.
Stąpam ścieżką wyboistą myśli mych w aury zmiennej, niepojętej;
porze z dnia nagle nocą stać się może, tuż po wiośnie przeistoczy się
w zorzę na ciemnych odmętach sklepienia z błękitu w utopijny mrok.
Oplata w uścisku lodowatych objęć bezszelestnym mroźnym objęciem.
Przepoczwarza się z larw w motyle, w szarzejącym zmierzchu trzepot
skrzydeł ciem, co w płomień wabione migoczący i wabiący nęcone;
wpadać poczytają jak w sideł sieci pajęczych, gniazd nietoperzy,
cichych, zimnych wilgotnych zakamarków skał, tajemnic niepojętych.
Przeobrażenie się w prostocie, w upadku i we wzlocie ciągłych zmian.
Niewyobrażalnych i ukrytych przed mymi zmysłami nie do pojęcia,
niemalże nieuchwytnym staje się jedna wielu skrywanych prawd.
Co się z życia wyłania w czystą i nieogarniętą rozpacz w duszach
skrywaną przed samym sobą i jak tych gniazd uciśnioną w ogromie
płynącym z kropel w wodospad się przeistaczającą z larw w jabłoń.
W zaskakującą nieodgadnioną prawdy tuż pod stąpali leżącą perłę.
Z drzazgi w bosej stopie w łaskoczącą kępę traw na powrót się obraca.
Z mglistego poranka w pięknego dnia magię darów życia moc przeistacza.
Wielką Prawdę, iż Jedną Myślą Jest Życie Całe Nasze, Jednym Tchnieniem.
Oddechem ja sam w mych płucach się staje, Krwią płynącą w mych żyłach.
Staję się Tchnieniem Odwiecznego Życia Ziemi i Duszy Wszechświata.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy i Vlogów;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Wiersz ten Memu Opiekunowi Duchowemu i Aniołowi Stróżowi, co weną twórczą me trzewia napełnia, z każdym oddechem mego życia tak cennego i nieporównywalnie niezastąpionego.

Napisałem; 16 czerwca 2017 roku; od 00:00 – 01:00

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Na pomarszczonych czołach czasu #192

Zastanawiam się, co czeka ten świat w przyszłości,
jakie wydarzenia przyniosą kolejne dni na tym padole.
Czy życie łzy przyniesie, czy radość i szczęścia smak,
tak ulotny dotąd i poniekąd tak oczekiwany przeze mnie?
Przepełniają mnie z drugiej jednak strony obawy me wiodące
o mój los zatrważająco przytłaczających naporem ciężaru me barki.
Czyż dane mi jest dostrzec wydarzenia i właściwie wybrać,
w którym slalomie przemierzamy z dnia na dzień w wyborach,
w każdej sekundzie życia, co wyborów daje ilość nieograniczoną.
Ogranicza Nas jedynie utarte pojęcia o świecie i efektach
potencjalnego naszego działania, czyżbyśmy się spodziewać
oczywistych mogli wyników na nasze zmagania ciągłe o życie.
O każdy oddech i kroplę wody, co życia dać może lub odebrać,
powiew wiatru, trzepot skrzydeł ptaka, symbolicznego motyla.
Gdzież zamiaru i przyczyny, jak i wynikających zeń nie da się
racjonalnie przewidzieć wyników oraz przyczyn zdarzeń.
Pojednanie w oczywistych wynikających w zamiarach jest.
Oczywiste nie są jednak Intencje, kierowane umysłem.
Światło w Naszych Sercach tak przytłumione już i gasnące.
Tak samotne i beznadziejnie osamotniałe w mroźnym uścisku.
Daje nadzieję, gdy je obserwujemy, gdy widzimy moc czasu.
Gdy biernie istniejemy i czekamy, co się stanie dalej za moment.
Wówczas bowiem zdajemy sobie sprawę z zastoju w oddechu.
Gdy już nie biegamy rozpaczliwie w lęku i płaczu ze strachu.
Gdy nie szlochamy za straconymi dniami radości co przepadła.
Gdy nie szukamy utraconych chwil, co odpłynęły w zapomnienie.
Dajemy sobie szansę bycia tu i teraz dokładnie, sam na sam.
Zdajemy sobie sprawę z Naszej Egzystencji kruchej, lecz potężnej.
Widzimy siebie samych takimi, jakimi jesteśmy, bez wad i z nimi.
Nie zmieniamy się celowo z przymusu i na pokaz dla całego świata.
Zmiana w Nas Samych przychodzi z Wnętrza Serca i Miłości.
Nastaje nowy dzień w ułamku sekundy tej i nowe życie powstaje.
Nie zmarnujmy już nigdy więcej szansy i Pokochajmy Życie Swe.

Dla Wszystkich Fanów Moich Wierszy i Vlogów;
Pozdrawiam Serdecznie; Krzysztof Szufla

Wiersz ten Napisałem z Dedykacją dla Przyjaciela, co Mangą mnie pierwszą Zauroczył ❤
Po oglądnięciu „Koe no Katachi” – „The shape of voice” tych odczuć doznałem xD 😀
Dziękuję za ukazanie mi w pięknym marzeniu potencjału i daru życia drogi Aniele Światła O:)

Napisałem; 6 czerwca 2017 roku; od 01:32 – 02:22

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀