Nadciąga sztorm dla czasów ludzkich na Ziemi #146

Suche liście spadają z drzewa na mój czerep.
Wróble wiją gniazdo na mej kręconej czuprynie.
Gwiżdżą, świszczą, świergoczą myśleć nie dając.
Słyszę jedynie bezlitosny skowyt i jęki smutku.
Bezlitośnie wwiercają mi się w czaszkę.
Czymże człeku zasłużyłeś na los ten srogi.
Wielkie się marzenia pustką okazały.
Beznadziejna i uparta wiara w zatracenia pcha mnie.
Rozdziera serce i umysł oplata cierniowym jarzmem.
Całym światem potrząsa los ludzi niechybny.
Ofiarujmy w ofierze są czystość i szlachetne dziedzictwo.
Niechaj plugastwo z tego świata rozpłynie się w nicość.

Dedykacja: Dla Wszystkich Ludzi pogrążonych w smutku i rozpaczy.
Napisałem 28 października 2012 roku, od 00:00 do 00:35; Krzysztof Szufla
Wiersz w wersji Video Recytacji:
(Chwilowy brak)

Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla.

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s