Zestanu finia #77

Wąwóz śmierci natchnie przebudzenie, upadłość podbije świat. Zło czynu i marności wszędzie będzie za wiele, a ogień dosięgnie wiar. Ostoja pogody Ducha utonie w mroku, narodzi się wieniec zła. W orszaku pojedzie dwoje, a ośmioro zastąpi Je, owies poczernieje, żyto wykiełkuje nie ścięte Mrok i ciemnota musi ustąpić miejsca światłu. Zasłona wyjdzie później milczeć będzie ten kto zawinił. Omy łów zbyt mało, lecz zbyt dużo pogardy. Zawiść, mrok, ciemnota, zatracenie. Zawiść upadłość i podporządkowanie. Zabłąkane owce na pastwisku, a on zbyt młody. Ostoja prawdy i szczęścia, ostoja gniewu niepokój. Gnilne twawetbł lisjramię. Orszak narodzi się nowy. Zasłono ostróg, zza gniewu bram. Laozońskie orchidee upadną. Wróg znacznie zmieni Traf i ozon zagaśnie. W bieli odejdą brudni, a czyści w czerni, Zabój nastąpi i nalgnie. Ozzertrzcht odejdzie, almacetanaum, Ovi ovie oviskus, amaceus akla. Ochinus oriku echtus orichtus. Laudacetlum verifikation. Olichti viesta, owchti cesta, metaneum. Zausinus dekapastion weceligidator. Ouginus destenteras amedisautarenum.

Dedidaktus euforium Aldefedun Enuana – Napisałem; dnia 22 lipca 1998 roku; Krzysztof Szufla.
Nie pytajcie co to za słowa pod wierszem. Pisałem co mi ślina na język przyniesie.

Wiersz w wersji Video Recytacji:

Moja Recytacja: (chwilowo brak)
Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla.

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s