Pragnienie #33

Wieczne szczęście istnienia,
w Boskiej obecności doznań.
Pragnę dziś bez wytchnienia,
światłość niebiańską poznać.

Spraw więc, by płomień
serca mego zapłonął.
Rozświetlając duszę wszelkich istnień,
Boskich i tych, którzy w cierpieniu toną.

Nasze serca wypełni radość,
po modlitwie szczerej.
Dar ten ma dużą wartość,
wraz z mocą Miłości Boskiej.

Skieruj prośbę do Najwyższego,
Pana Boga ludzi wszystkich,
który nie zaprzestaje naszego,
błagania słuchać i cierpienia pijąc kielich.

Prosząc Miłość ofiaruj,
na znak Twego dobra.
Jednocześnie winnym daruj,
pomyłki wszelkie i popełnione zła.

Napisałem; dnia 11 listopada 1997 roku, Krzysztof Szufla.
Wiersz w wersji Video Recytacji:

Moja Recytacja: http://www.youtube.com/watch?v=FWLzI10xkeg
Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla.

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s