Potrójne Ja Człowieka #49

Widzę świat oczyma duszy.
Wszystko jest inne i zmienione.
Rozpościeram skrzydła, by podróżować.
Jednak ogranicza Mnie obojętna klatka.
Nie jest złota, lecz materialna.
Więzi duszę od stóp po czubek głowy.
Nie, żebym nie chciał jej lub nią pogardzał.
Ja tylko pragnę być wszędzie.
Wznosić się i już nie opadać.
Wszystko jest równe trzy.
Do tego swe myśli sprowadzam.
Byśmy się mogli uratować.

Napisałem dnia 23 stycznia 1998 roku, Krzysztof Szufla.
Wiersz w wersji Video Recytacji:

Moja Recytacja: http://www.youtube.com/watch?v=lR8tD_NPd3c
Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla.

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s