Ognista kula odkupienia #43

Pojaśniał półmrok, a dzień oślepia.
Czerwona róża z nieba spada, Odessa czeka.
W wieczności, dzień ten nie będzie zapomniany.
Glob Ziemski, przecież Miłością został zalany.
Parują przekleństwa grobów odkopanych.
Kwiat Miłości zakwitł po granice niebiosa.
Więzy się poluzowały, wolnym się stajesz.
W świetlisty tunel wejdź, by szczęścia zaznać.
Wyższe ja w złotych skrzydłach, poprowadzi Cię.
W niebiosach odnajdziesz radość i szczęście,
a czar Miłości już nigdy nie zblednie.

Napisałem, dnia 15 stycznia 1998 roku, Krzysztof Szufla.
Wiersz w wersji Video Recytacji:

Moja Recytacja: http://www.youtube.com/watch?v=ZVWczK6L2Is
Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla.

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s