O wybaczenia proszę #66

Jestem bogatszy o kolejne doznanie,
którego dostarczyłaś Mi dziś w nocy.
Poprzez sen błogi i głęboki stan
Alfa, doświadczyłem tego,
co Ty doznajesz przez Mą winę.
No ona Moja i tylko Ja,
odpowiadam za nią w pełni.
Zraniłem Cię tak głęboko,
a Ty jednak starasz się Mi wybaczyć.
Jak mogłem być tak egoistyczny,
aż wstręt Mnie bierze na myśl,
Sobie Samym i uczynku haniebnym.
Podle się czuję, lecz to Mój błąd
był iskrą do powstania Twego bólu
Teraz cierpimy oboje chociaż,
nawet nie wiesz może o tym.
Kolejnym razem zapytam,
gdy zechcę cię czymś obdarować.
Kilkanaście zdań potęgę posiada
wielką, słowo jedno mocniejsze jednak.
Uczucie wyrasta ponad nie,
Wszystko oddala się od materii.
Trwa dłużej niż jakikolwiek
ból fizyczny. To mało powiedziane.
Stracić, zyskać, być rozdartym.
Słowa jednak mało znaczą,
same podtekstu nie zawierają.
Uczucie formą Wyższej Emanacji,
kontaktu nie sporadycznie trwałego.
Mówię, łamię i zabijam tylko,
nic przecież nie stworzyłem użytecznego.
Wybacz Mi proszę, bowiem
zbłądziłem w tym świecie bardzo.

Uczucie Me nie zagaśnie. Przerodzi się w Wyższe i Mocniejsze.

Napisałem; dnia 10 marca 1998 roku, Krzysztof Szufla.
Wiersz w wersji Video Recytacji:

Moja Recytacja: (chwilowo brak)
Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla.

Czytaj moje wiersze na: www.facebook.com/WierszeKrzysztofSzufla
Oficjalna Strona Wierszy: www.wierszekrzysztofszufla.wordpress.com
Polub Stronę, Obserwuj i Czytaj Wiersze. Komentuj i Udostępniaj 😀

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s